Stwardnienie rozsiane (ICD-10 „G35”), Zanik mięśni pochodzenia rdzeniowego i zespoły pokrewne (ICD-10 „G12”)

Jak sama literatura wskazuje są to jedne z trudniejszych chorób w diagnostyce i leczeniu. Ocena musi być bardzo indywidualna, jak i proponowane leczenie musi być dobrane pod konkretnego chorego, schematy leczenia tutaj się nie sprawdzają, dlatego tak szeroki jest zakres tematyki. Dobrze dobrane leczenie niejednokrotnie powoduje ustąpienie objawów, panowanie nad nimi i znacznie dłuższy okres zdrowia niż przewiduje to obecna wiedza, co świadczy o tym jak słabo znamy te chorobę i jej podłoże.

Nie jednokrotnie możemy przeczytać o metodach zaskakująco skutecznych w konkretnych przypadkach, które obejmują szeroki zakres nazwijmy to usług zielararsko-medycznych. Czytając magazyn „Postępy fitoterapii” widzę jak dynamicznie rozwija się metodyka w leczeniu chorób, to ciągle brak jednoznacznie przyjętej metody leczenia ww. schorzeń. Wynika to z faktu iż medycyna ciągle poszukuje przyczyny, podłoża tak gwałtownej degeneracji organizmu.

 
Myślę, że przyszłość leczenia spoczywa w niżej wymienionych grzybach – klucz do regeneracji układu nerwowego, zarówno mózgu i rdzenia jak i dalszych części układu nerwowego. Badania jednoznacznie pokazują wzrost białek NFG kluczowych w odbudowie uszkodzonych komórek nerwowych. Istnieje wiele badań in-vitro i in-vivo z których wynika że soplówka poprzez produkcję mieliny chroni komórki nerwowe. Jednak zapewne na konkretne badania kliniczne będziemy musieli jeszcze poczekać.

*************************************
Informacje z bibliografii. – pamiętajcie że medycyna idzie bardzo szybko a książki mimo że mają skutecznie mieszanki, nie koniecznie muszą mieć najnowsze informacje dot. ww. choroby.

Jest to najczęstsze spośród pierwotnych schorzeń ośrodkowego układu nerwowego, występuje 2—5 przypadków na 10 000 mieszkańców. Choroba ta, zwana również rozsianym zapaleniem mózgu i rdzenia, charakteryzuje się powstawaniem mnogich ognisk w całym ośrodkowym układzie nerwowym, wywołujących różnorodne objawy z okresowymi nasileniami i remisjami. Patogeneza schorzenia nie jest znana, przypuszcza się, że odgrywają w niej rolę zjawiska autoagresyjne i zakażenia wirusami. Początek choroby jest trudny do uchwycenia i dotyczy najczęściej osób między 20 a 40 rokiem życia. Po pierwszych objawach, m.in. zaburzeniach czuciowych, ruchowych, następuje zupełne ich cofnięcie i dopiero po pewnym czasie nawrót, przy czym objawy są silniej wyrażone i nie ustępują ani tak szybko, ani całkowicie. Okresy nawrotów i remisji powtarzają się, a ogólny stan chorego pogarsza się, dołączają się zaburzenia wzroku (pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego) i w późniejszym okresie zmiany psychiczne. Po kilku do 10—15 latach dochodzi do trwałego kalectwa zwykle na skutek porażeń lub zespołu móżdżkowego. Istnieje wiele form klinicznych tego schorzenia, np. postać rozsiana, paraparetyczna (niedowład kończyn dolnych jest objawem dominującym), rdzeniowo-móżdżkowa i inne. Leczenie jest objawowe. Stosuje się m.in. leki sterydowe, immunosupresyjne (Imuran, Nitrogranulogen), miorelaksujące, witaminy PP, B1, B6, B12), masaże, kinezyterapię. [1]

Stosuje się leki przeciwzapalne, anaboliczne, przeciwbólowe, rozszerzające naczynia krwionośne, ogólnie wzmacniające i inne, jak również gimnastykę, kąpiele, masaże. Ostatnio zaleca się wyciąg z grasicy, jako środek zwiększający odporność organizmu. Takie samo działanie, lecz słabsze, mają liczne rośliny lecznicze, pomocne w podwyższaniu reaktywności organizmu i jego mechanizmów obronnych. [2]

MIESZANKI ZIOŁOWE:
1. Mieszanka prof. Dr hab. med. Kazimierza Janickiego [3]
Owoc róży 20g
liść szałwii 20g
Kwiat pierwiosnka 10g
Kwiat słonecznika 10g
Przygotowanie i stosowanie:
2 łyżki zmieszanych ziół zalewa się dwoma szklankami wody i gotuje 3 min pod przykryciem, przecedzamy po 5 min. Pije się ½ szklanki odwaru 2-3 dziennie.

 
2. Mieszanka Ojca Grzegorza Franciszka Sroki [4]
ziele świetlika 10g
ziele krwawnika 10g
korzeń lukrecji 10g
morszczyn 10g
liść borówki czarnej 10g
liść poziomki 10g
liść pokrzywy 10g
liść melisy 10g
Małą łyżeczkę zalewamy szklanką wrzątku i zostawiamy pod przykryciem na 20 minut, cedzimy. Pić rano i wieczorem można osłodzić łyżeczką miodu.

3. Mieszanka Brata Czesława Andrzeja Klimuszko [5]
Ziele świetlika
ziele jemioły
ziele dziurawca
liść ruty
ziele bratka polnego
Morszczyn pęcherzykowaty
Kwiat bzu czarnego
Kora wierzby
Kora kruszyny
Korzeń wilżyny
liść mięty
Surowce w ilości po 50g zmieszać. 2 łyżki zmieszanych ziół zalewa się dwoma szklankami wody i zostawiamy pod przykryciem na 10 minut, przecedzamy po 5 min. Pije się ½ szklanki odwaru 2-3 dziennie 20 minut przed posiłkiem.

4. Mieszanki Ożarowskiego [1]
Zioła SM 1
Dzika róża owoc 50,0
Szałwia lekarska liść 20,0
Pierwiosnek ziele 20,0
Kwiat słonecznika 10,0
Odwar z 2 łyżek ziół na 2 szklanki wody, gotować 3 min pod przykryciem, odstawić na 5 min, przecedzić do termosu. Pić 1⁄2 szklanki 2—3 razy dziennie.

Zioła SM 2
Pokrzywa liść 50,0
Lukrecja korzeń 50,0
Dziurawiec kwiat 50,0
Nostrzyk ziele 30,0
Mniszek lekarski kwiaty 30,0
Mięta liście 30,0
Szakłak pospolity owoc 30,0
Fiołek trójbarwny ziele 30,0
Łopian korzeń 20,0
Odwar przygotowany i dawkowany jak wyżej. Działa przestrajająco, remineralizująco i regulujące na przemianą materii.

Zioła SM 3
Olej makowy 30,0
Syrop liście maliny 10,0
Przyjmować wieczorem przez 20—25 dni i po 5 dniach przerwy ponowić cykl.

5. Lecznicze właściwości konopi włóknistych.
Konopie wytwarzają swoiste związki zwane kannabinoidami. Badania wykazały istnienie ponad 60 różnych kannabinoidów, ale pośród nich THC (Δ9 -tetrahydrokannabinol) jest najbardziej poznanym ze względu na działanie psychoaktywne i lecznicze. W myśl uprzednio cytowanej Ustawy, konopie włókniste to rośliny z gatunku konopie siewne (Cannabis sativa L.), w których suma zawartości THC oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego w kwiatowych lub owocujących wierzchołkach roślin, z których nie usunięto żywicy, nie przekracza 0,2% w przeliczeniu na suchą masę. Konopie, w których zawartość THC przekracza tę wartość, określane są mianem konopi indyjskich (Cannabis indica L.) lub narkotycznych. Konopie indyjskie stosowane jako używki mogą zawierać nawet 25-30% THC.
Kolejnym interesującym kannabinoidem jest kannabidiol (CBD), który nie powoduje odurzenia narkotycznego. Obydwa kannabinoidy znalazły obecnie szerokie zastosowanie w medycynie. Konopie siewne wytwarzają więcej CBD niż THC. Interesujące jest to, że CBD może zmniejszyć psychoaktywny efekt THC. Zastosowanie lecznicze konopi wywodzi się z wielowiekowej tradycji. Dzisiaj znanych jest kilkanaście tysięcy publikacji naukowych na temat konopi. Przegląd piśmiennictwa wskazuje, że najbardziej obiecujące efekty terapeutyczne ze stosowania konopi uzyskuje się głównie w następujących wskazaniach medycznych: przewlekły ból neuropatyczny, stwardnienie rozsiane, choroba nowotworowa oraz zespół Touretta – choroba nerwowych tików [10,11,12,13]

GRZYBY
* Lwia grzywa ( Hericium erinaceus ) – ten grzyb został przebadany pod kątem jego potencjału w leczeniu zaburzeń neurologicznych, w tym uszkodzonych komórek nerwowych. W badaniu z 2013 roku, opublikowanym w International Journal of Medicinal Mushrooms , zasugerowano, że u zwierząt grzywa lwa może wywołać produkcję mieliny i pobudzić wzrost nerwów. [6]
* Wspornik wierzbowy ( Phellinus igniarius ) – grzyb ten został powiązany z tłumieniem demielinizacji i zmniejszeniem dziennej częstości występowania EAE (eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu; często stosowany model zwierzęcy SM). Grzybek wspornika wierzby wydaje się tłumić infiltrację kilku komórek odpornościowych zaangażowanych w SM, takich jak między innymi limfocyty T CD4+ i limfocyty T CD8+. Odkrycia sugerują, że ten ekstrakt z grzybów może mieć wysoki potencjał terapeutyczny w powstrzymywaniu progresji SM i zostały zaprezentowane w badaniu z 2014 roku opublikowanym w BioMed Research International . [6]
* Reishi nazywany jest także „rośliną nieśmiertelności”, co dość dobrze odzwierciedla jego główne przeznaczenie jako adaptogenu – zwiększenie witalności, poprawę ogólnego zdrowia oraz adaptację do ciężkich warunków (psychicznych i fizycznych). Powszechnie znane jest także jego bardzo korzystne i szerokie działanie w kontekście poprawy funkcjonowania mózgu i całego układu nerwowego. [7]
Grzyby zmieszać w równej proporcji. Zalać 40% alko w proporcji 1:1.
Stosować po 1 kroplę na każde 10kg masy ciała…np. 85kg = 8 kropli dwa razy dziennie, przed jedzeniem.

DIETA
Wśród różnych diet najwięcej swojego czasu zdobyła dieta bezglutenowa, a obecnie jest to dieta z wyraźnym ograniczeniem produktów zwierzęcych. Dowody diety na specyficzną skuteczność w stwardnieniu rozsianym są nikłe, ale ze względu na niewątpliwie korzyści dla ogólnego stanu zdrowia jest warta propagowania. Istotą diety jest dostarczenie jak najmniej tłuszczów nasyconych (zwierzęcych) i zastępowanie ich tłuszczami nienasyconymi (roślinnymi) Zasada dity to wycofanie pełnego mleka, masła, śmietany, jaj, tłustego sera, czekolady, słoniny, mięsa wieprzowego. Zapotrzebowanie na białko pokrywa się chudym mięsem, chudym serem, rybami, fasolą, grochem, soją itp.

Ponieważ ograniczenie spożywania tłuszczów zwierzęcych powoduje ograniczenie podaży witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (np. wit. A, D, E) polecane jest stosowanie 1 tabletki multiwitaminy przez cały okres diety. [3]

Miłorząb – oddziaływanie na poziom tlenku azotu
Tlenek azotu (NO) jest czynnikiem odpowiedzialnym za uszkodzenie wielu tkanek, w tym tkanki mózgowej i oka. W ośrodkowym układzie nerwowym NO jest odpowiedzialny za rozwój wielu chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera, czy stwardnienie rozsiane. W modelach zwierzęcych chorób neurodegeneracyjnych NO może wykazywać, w zależności od stężenia, działanie zarówno neurodegeneracyjne, jak i neuroprotekcyjne. Niskie stężenie NO może wywoływać ochronne działanie na tkankę nerwową, jednak podwyższone stężenie NO, interakcja z rodnikami tlenowymi, może oddziaływać toksycznie na tkankę nerwową. [8]

Ojciec Grzegorz Sroka zaleca picie fermentowanych drożdży na godzinę przed jedzeniem. [4] Współczesne badania potwierdzają słuszność stosowania drożdży. Choroby neurodegeneracyjne należą obecnie do najbardziej niszczycielskich chorób w populacji osób starszych. Zrozumienie i leczenie ich jest jednym z największych wyzwań stawianych współczesnej medycynie w krajach rozwiniętych. Neurodegeneracyjne proteinopatie są grupą chorób, w których pojedyncze białko lub zespół białek zaczyna przyjmować anormalne konformacje, sprzyjające agregacji i tworzeniu złogów amyloidowych. Ich umiejscowienie w tkankach lub organach jest charakterystyczne dla każdej choroby neurodegeneracyjnej. Następstwem anormalnej konformacji białek jest utrata ich funkcji lub nabycie właściwości cytotoksycznych. Oba te przypadki doprowadzają najczęściej do śmierci organizmu. Kształt złogów amyloidowych zawsze, niezależnie od tego, z jakich białek powstały, przyjmuje postać fibryli o strukturze β-harmonijki. W początkach badań nad złogami uważano, że pojawienie się ich w komórce zawsze wiązało się z działaniem cytotoksycznym. Obecne badania wskazują na to, że takie właściwości mają tylko małe agregaty – dimery i oligomery. Podstawowe mechanizmy i ścieżki leżące u podstaw chorób neurodegeneracyjnych są bardzo dobrze skorelowane w komórkach ludzkich i drożdży. Dzięki temu istnieje możliwość szczegółowych badań molekularnych. Jeśli gen zaangażowany w daną chorobę ma homolog w komórkach drożdży, możliwe staje się przebadanie go bezpośrednio. Z drugiej strony, jeśli gen leżący u podstawy choroby jest nieobecny w drożdżach, ale wywołuje chorobę u ludzi, to może być modelowany poprzez heterologiczną ekspresję ludzkiego genu w komórkach drożdży [14]

FIZYKOTERAPIA i ĆWICZENIA FIZYCZNE
Fizykalne metody leczenia mają przede wszystkim znaczenie w zwalczaniu często występującego wzmożonego napięcia mięśniowego. Polecany jest lekki masaż rozluźniający, masaż segmentarny, oklepywanie spastycznych mięśni szybkimi krótkimi ruchami, przemieszczania krwi z kończyn ruchami zginania i prostowania.
W ostrym stadium choroby, podczas jej kolejnego rzutu wysiłek fizyczny i zmęczenie są przeciwskazane. Ćwiczenia należy ograniczyć do ruchów biernych i częstej zmiany pozycji, zapewniając prawidłowe ułożenie kończyn.

Opisany przypadek SR: [9]

Moja bratowa ma 33 lata i od 4 lat choruje na stwardnienie rozsiane, choć długo trwało, nim lekarze ustalili diagnozę. Cztery albo pięć razy przebywała w szpitalu. Od półtora roku już nie chodzi, leży. Straciła nawet głos, mówi szeptem, nie zawsze można ją zrozumieć. W moim przekonaniu jedną z przyczyn tej choroby jest niedobór magnezu, który uległ wyparciu przez mangan z osłonek kamielinowych włókien nerwowych. W celu przywrócenia organizmowi potrzebnej ilości magnezu zalecam stosowanie produktów spożywczych o współczynniku G większym niż 100, co likwiduje tę przyczynę. Do powstania SM przyczynia się sytuacja, gdy wraz z pożywieniem przedostają się do jelit nierozpuszczalne fityny wiążące i wydalające magnez, cynk, wapń, żelazo i miedź, co i powoduje niedobór tych pierwiastków w ustroju. Wprawdzie enzym fitaza mógłby rozpuścić fityniany, ale z powodu spożywania pokarmów jedynie gotowanych ulega denaturacji. Stąd w mojej kuracji ważne miejsce zajmują surowe soki i surówki ze świeżych jarzyn i owoców. Te ostatnie spożywane przez dłuższy czas rozpuszczają występujące w mózgu i rdzeniu kręgowym złogi z krzemianu manganu. A oto zalecana norma dzienna produktów spożywczych: do 125 g chleba z pełnego przemiału, l litr mleka dziennie, do 50 g masła, l jajko, miód propolisowy, 500­700 g nasion słonecznika i orzechów, soki i surówki. Przede wszystkim należy wzbogacić dietę dużą ilością surówek albo jeszcze lepiej soków, np. z marchwi, kapusty, pietruszki, selera, zaczynając od 50 g, kończąc na 2 litrach dziennie. Śniadanie chorego powinno zawierać 4 łyżki otrąb pszennych lub zarodków pszenicy, 2 łyżeczki wiesiołka zmielonego plus 2 łyżki zmielonego siemienia lnianego, 2 łyżki płatków kukurydzianych lub owsianych. Mieszankę zalewa się gorącym mlekiem i po wystygnięciu dodaje zielony koper lub natkę pietruszki. Na noc należy pić zagotowane, ale wystudzone drożdże (l łyżka na pół szklanki wrzątku). Do kąpieli powinno się również dodawać drożdże (25 dag na pół wanny) oraz ugotowaną i zmiksowaną kapustę. W tym celu można zużyć zewnętrzne liście, które wyrzuca się przed spożyciem. Aby nie zatkać otworu odpływowego, wlewa się ugotowaną kapustę do woreczka i całość wkłada do wanny. Kąpiel taka wzmacnia mięśnie, wpływa korzystnie na nerwy obwodowe 1 odżywczo działa na skórę. Powinno się ją brać 2 razy w tygodniu. Dla wzmocnienia organizmu, także dla poprawienia przyswajania witamin i biopierwiastków zawartych w pożywieniu, niezbędne jest ssanie 7­8 razy dziennie l łyżeczki od kawy pyłku kwiatowego z miodem propolisowym. Przygotowuje się go łącząc 100 g pyłku z jedną szklanką miodu. Podobne działanie ma preparat Mumijo, który można kupić w aptekach. 10 g Mumijo rozpuszcza się w szklance pełnocukrowego soku i rano oraz w południe l łyżeczkę od herbaty dodaje się do zimnej herbaty lub wody. Ponadto należy zażywać: Aspargin 2 tabletki 3 razy dziennie, 1­2 łyżeczki Cholegranu raz dziennie, l łyżeczkę Reumogranu 2 razy dziennie, Calcium Gluconicum (wapno) 2 łyżeczki l raz dziennie, l raz dziennie 3 kapsułki witaminy A+D3. Produkty, których współczynnik G jest wyższy niż 100, są korzystne dla chorych na SM.

bibliografia
1. ISBN 83-200-0640-6
2. ISBN 83-202-0472-0
3. ISBN 83-200-1418-2
4. ISBN 83-202-0483-6
5. Klimuszko – spis kuracji leczniczych
6.https://multiplesclerosisnewstoday.com/…/genefo-doctor…/
7. Sun XZ, Liao Y, Li W, Guo LM. Neuroprotective effects of ganoderma lucidum polysaccharides against oxidative stress-induced neuronal apoptosis. Neural Regen Res. 2017;
8. „Terapia zaburzeń krążenia obwodowego i mózgowego przy użyciu preparatów z miłorzębu dwuklapowego ( Ginkgo biloba)” – Katedra i Zakład Farmakognozji z Pracownią Roślin Leczniczych Akademii Medycznej w Lublinie
9. ISBN 83-7250-014-2
10. O’Brien PK. Medical marijuana and social control: Escaping criminalization and embracing medicalization. Deviant Behavior 2013; 34:423-43.
11. Vetulani J. Medyczna marihuana. III Hemp Days, Kurozwęki 2015.
12. Whiting PF, Wolff RF, Deshpande S i wsp. Cannabinoids for medical use a systematic review and meta-analysis. JAMA 2015; 313(24):2456-73.
13. Firenzuoli F, Epifani F, Loiacano I. Konopie dla wszystkich. Lecznicze zastosowanie marihuany. Edizioni LSWR, Milano 2016.
14. Właściwości lecznicze i kosmetologiczne drożdży piekarniczych (Saccharomyces cerevisiae) • Postępy Fitoterapii 1/2013