Epizod depresyjny oraz zaburzenia depresyjne nawracające (ICD-10 „F32” „F33”)

Hildegarda zaleca:

Babka płesznik jako źródło siły dla ciała i ducha. [1]

Uwaga: Nie wolno spożywać babki cukrzykom, osobom cierpiącym na skręt kiszek albo chorobowe zwężenie przełyku czy też przewodu żołądkowo-jelitowego.
Użytkowe części rośliny: Owoce z dojrzałymi nasionami ziele w okresie od czerwca do sierpnia. Wskazanie: Depresja, melancholia, chwiejność nastroju, skłonności alergiczne, gorączka alergiczna. Sposób zastosowania: l- 2 łyżeczki babki ugotować w szklance wina, odcedzić i wypić na gorąco. Spożywać codziennie l- 2 łyżeczki czystej babki. Nie przyjmować w pozycji leżącej! Pełną garść ziela ugotować w 1/2 litra wina i włożyć do lnianego woreczka. Gorący okład położyć na żołądek.

Ziele hyzop przed i po kwitnieniu. [1]

Wskazanie: Oczyszczenie krwi, kamica, bóle wątroby, melancholia, depresja. Sposób zastosowania: Spożywać ze wszelkimi daniami mięsnymi. Podpowiedź: Ostrożnie dawkowany hyzop jest doskonałą przyprawą – do dań gotowanych, zup, sałatek czy białego sera.

Koper włoski [1]
Wskazanie: Depresja, melancholia, przygnębienie, na wzmocmeme oczu. Sposób zastosowania: Rozetrzeć bulwy koprowe i przez co najmniej cztery tygodnie kilka razy dziennie wcierać sok w czoło, skronie, pierś i brzuch. Przy zapaleniu spojówek kłaść na oczy mały, nasączony świeżym sokiem koprowym okład z waty.

Piołun: [1]
Wskazanie: Rozstrój nerwowy, melancholia, depresja, osłabienie serca lub słabość układu krążenia, zaburzenia funkcji żołądkowych, zaburzenia trawienia, ochrona przed chorobami płuc. Sposób zastosowania: Zebrać liście w kwietniu lub maju i wycisnąć sok. Na 1 litr wina potrzeba około 20 mililitrów soku piołunowego i 100-150 gramów miodu. Wino zagotować na około 5 minut, po czym dodać miód i sok piołunowy. Rozlać na gorąco do sterylnych butelek, ostudzić i przechowywać w lodówce. Co drugi dzień wypijać rano przed jedzeniem 1 kieliszek.

Onyks- oczywiście Hildegarda nie mogła zapomnieć i o tej część swoich leczniczych metod:
Depresja i smutek 3. Patrzeć na kamień przez 5-10 minut. Skoncentrować na nim myśli, następnie natychmiast włożyć go do ust i zatrzymać do momentu, gdy jego obecność będzie odczuwana jako przyjemność.

Kozłek lekarski [2]
Wyniki badań wskazują, że właściwości sedatywne, ułatwiające zasypianie i przeciwlękowe, są efektem działania różnych grup związków. Kozłek lekarski może być także alternatywą dla tradycyjnych leków przeciwlękowych, powodujących wiele skutków ubocznych. Kozłek lekarski wykazuje pozytywne działanie również w połączeniu z innymi ziołami o właściwościach uspokajających, np. z liśćmi melisy i szyszkami chmielu. Preparaty z kozłka lekarskiego należy stosować nie dłużej niż miesiąc, ponieważ mogą powodować skutki uboczne, takie jak mdłości i bóle brzucha. Nie powinny ich przyjmować kobiety w ciąży oraz karmiące piersią.

Melisa lekarska [2]
Melisa lekarska jest stosowana w stanach pobudzenia nerwowego, niepokoju, bezsenności oraz w związanych z nimi zaburzeniach rytmu serca i pracy przewodu pokarmowego. Ponadto lecznicze właściwości olejku eterycznego z liści melisy są wykorzystywane w aromaterapii.

Chmiel zwyczajny [2]
Szyszki chmielu i lupulina stosowane są w stanach napięcia, niepokoju, trudnościach w zasypianiu, w nerwicach okresu przekwitania oraz w nadmiernej pobudliwości płciowej. Właściwości uspokajające wykazują poprzez hamujący wpływ na czynność kory mózgowej, zmniejszenie wrażliwości niektórych ośrodków w rdzeniu przedłużonym i kręgowym, a także utrudniając przenoszenie bodźców do mózgu.

Lawenda wąskolistna [2]
Tradycyjne stosowanie lawendy w stanach napięcia nerwowego, niepokoju czy bezsenności zostało potwierdzone licznymi badaniami. Działanie uspokajające prawdopodobnie jest spowodowane wpływem składników olejku na receptory GABAA, powodującym hamowanie aktywności neuronów.

Dziurawiec zwyczajny [2]
Liczne badania potwierdzają korzystny wpływ alkoholowych ekstraktów z dziurawca w lekkich i umiarkowanych stanach depresyjnych. Substancje aktywne zawarte w wyciągach z ziela dziurawca są ponadto inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, dopaminy, norepinefryny, noradrenaliny, GABA. Początkowo właściwości przeciwdepresyjne przypisywano hyperycynie i pseudohyperycynie. Późniejsze badania wykazały, że MAO jest także hamowana przez ekstrakty niezawierające hyperycyny.

1. Leczymy się i gotujemy ze św. Hildegardą
2. Herbs with sedative and antidepressant effects Zakład Chemii Fizycznej, Wydział Farmaceutyczny z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny